زمانی که با یک محموله رزین یا گرانول پلیمری روبرو می‌شویم، ظاهر فیزیکی مواد معمولاً اطلاعات دقیقی درباره وضعیت شیمیایی آن‌ها به ما نمی‌دهد. اما چطور می‌توانیم مطمئن شویم که واکنش پلیمریزاسیون واقعاً کامل شده است یا گروه‌های عاملی فعال دقیقاً به چه میزان در ساختار وجود دارند؟ در صنایع تکمیلی و تولید قطعات، نادیده گرفتن این پارامترهای شیمیایی اغلب منجر به نقص در فرایند پخت، چسبندگی ضعیف یا افت خواص مکانیکی می‌شود. سوال اصلی اینجاست که برای سنجش کمی و دقیق این ویژگی‌ها، کدام روش آنالیز استاندارد راهگشا خواهد بود؟ ما در این مقاله تخصصی، به بررسی مفهوم تیتراسیون در پلیمر و کارکرد آن در آنالیز شیمیایی مواد اولیه می‌پردازیم. قصد داریم روش‌های آزمایشگاهی تعیین شاخص‌های حیاتی نظیر عدد اسیدی، عدد هیدروکسیل و سنجش رطوبت با متد کارل فی ...

معمولاً وقتی صحبت از مواد پلیمری می‌شود، ساختارهایی پایدار و مستحکم در ذهن ما شکل می‌گیرد که گویی برای ماندگاری طولانی‌مدت طراحی شده‌اند. اما از دیدگاه سینتیک و ترمودینامیک شیمیایی، آیا این پایداری همیشگی است یا می‌توان مسیر واکنش را تغییر داد؟ سوال اصلی اینجاست که اگر شرایط محیطی تغییر کند، آیا می‌توانیم همان‌طور که واحدهای کوچک را به هم متصل کردیم، فرآیند را معکوس کنیم و زنجیره‌های بلند را دوباره به اجزای سازنده اولیه بازگردانیم؟ این پرسش، اساس و پایه مبحث پیچیده و حیاتی دی پلیمریزاسیون است که مرز بین یک ضایعات ماندگار و یک منبع ارزشمند را تعیین می‌کند. ما در این مقاله قصد داریم فرآیند دقیق و علمی برگشت‌پذیری یا همان دی پلیمریزاسیون را به طور کامل بررسی کنیم. هدف ما این است که با واکاوی اصول ترمودینامیکی، مکانیسم‌های مولک ...